Verhuizing

We wonen nu drie weken in Almere. Na eerst een tijdje bij Eileen op de slaapkamer te hebben gestaan zijn we gisteren naar de woonkamer verhuisd. We waren af en toe aan het niezen en dat wilde Saskia toch even wat beter in de gaten houden.
Er staat nu dus een heuze rattenflat in de woonkamer want we staan nu bovenop de kooi van Muis en Tijger.

Vanmiddag kreeg Wiebeltje een “niesaanval”, hij bleef even niezen. Het gevolg daarvan is dat we nu Bisolvon en Tussistin door ons drinkwater hebben en dat smaakt heel lekker. We hingen gelijk weer samen aan de fles.

Ondanks dat we elke dag doekjes van elkaar in de kooi krijgen zodat we aan elkaars lucht kunnen wennen egelen Tijger en Muis iedere keer dat ze ons luchtje ruiken.
Nu we bovenop hun kooi staan kunnen ze ons alleen maar meer ruiken. We hopen dat dat een goede uitwerking heeft.

In onze kooi zijn een paar leuke plekjes. We hebben een leuk stenen huisje met allerlei in- en uitgangen.

En behalve het houten huisje (zie vorig bericht) en het stenen huisje hebben we ook een heerlijk zacht hangmandje waar we heerlijk kunnen slapen.

We vinden het best gezellig om beneden te staan. Nog ongeveer drie weken en dan hoopt Saskia met een nieuwe introductie te kunnen beginnen.

Introductie

Vandaag was de dag aangebroken dat we gingen verhuizen naar Almere. De mensen waren erg aardig. Ze hadden twee grote dikke ratten meegenomen met wie we gaan samenwonen. Karin (waar we in huis geboren zijn) zette Muis en Tijger op de stoel waar we eerst samen met onze kooigenootjes hadden rondgewandeld (gepoept en geplast). De luchtjes vonden de heren niet erg en daarom mochten wij na een paar minuten erbij.
Voordat we er erg in hadden werd een van ons zonder enige waarschuwing door Tijger op zijn rug geworpen. Voordat Tijger kon toeslaan pakte Karin hem snel beet want hij was van plan om ons om zeep te helpen, slik.
Nou ja, je kan zeggen wat je wilt maar hij doet zijn naam wel eer aan. We zijn nog even bij Muis gebleven en toen zijn we in ons vervoersbakje gegaan.
Er is wel afgesproken dat we voor een nieuwe introductiepoging 12 weken moeten zijn, dus voorlopig hebben we even rust.

Met z’n allen gingen we in de auto. Eenmaal in ons nieuwe huis aangekomen mochten we even op de bank spelen, dat was leuk! Er was een doosje, een wip en een tent en natuurlijk onze nieuwe slaafjes en dat zijn er veel, er wonen er hier vijf! Daarna mochten we in onze kooi. Dat was erg interessant, allemaal nieuwe en leuke dingetjes, lekker voer en water. We gingen als gekken door de kooi heen, ieder hoekje moest worden ontdekt. Toen we alles hadden gezien gingen we wat eten en drinken. En daarna…….hadden we helemaal geen slaap, we wilden onze kooi weer uit en wat denk je……het mocht.
Dus wij weer naar beneden op de bank, heerlijk gespeeld en geknuffeld. Maar toen moesten we toch echt onze kooi in. We werden weer in het vervoerbakje geplaatst maar ik (Wiebeltje) had nog helemaal geen zin dus ik maakte een paar keer een sprong omhoog en stootte steeds mijn hoofdje tegen de doorzichtige plastic deksel eps:

Ze hebben ons toen, heel ongezellig, alleen gelaten en toen zijn we toch maar gaan slapen en dat was eigenlijk best lekker.

Vanavond mogen we er weer even uit. Jippie!!!!!

Hier volgen een aantal foto’s:

Wall-e: Nog even bij Karin op de stoel.

Samen drinken in onze nieuwe kooi.

Wiebeltje: Eten doen we ieder op een eigen plekje.

(Wall-e)

Dit tentje is erg leuk. Omdat we al onze plasje en keuteltjes nog overal doen heeft Saskia het vachtje vervangen door een hempje. Dat heb ik er vervolgens meteen uitgewerkt en ben mij toen heerlijk gaan wassen in het “kale” tentje.

Na al die nieuwe dingen vielen we heerlijk in slaap.