Muzikaal

Onze jongste dochter heeft een aardig muzikaal gevoel. Vorig jaar heeft ze de cursus “Kinderen in de muziek” gevolgd bij De Kunstlinie en heeft ze samen met drie meisjes uit haar klas bij een juf thuis blokfluitles gehad. Ze pakt het allemaal heel makkelijk op. Aangezien ik op dat gebied helemaal geen opvoeding heb genoten heb ik ook een blokfluit gekocht en ben ijverig met haar mee gaan oefenen. Je moet toch ergens beginnen nietwaar.

Aangezien de juf stopte met blokfluitlles en de meiden het vrij makkelijk oppakten hebben ze in nog geen jaar twee boeken doorgewerkt. Ik ben halverwege deel 2 blijven steken en heb dus nog wat in te halen. De zomervakantie is voorbij en ook ik ben weer begonnen. Eileen heeft aan het einde van de cursus bij de Kunstlinie na een “instrumentensnuffeldag” en na bezoek van de open dag in het voorjaar gekozen voor dwarsfluit. Piano vond ze ook erg leuk maar daar hebben we thuis de ruimte niet voor. Naast blokfluit en straks ook dwarsfluit doet ze thuis aardig haar best om ook keyboard te leren spelen. Volgens de juf kon ze dat makkelijk zelf en had ze voor les een instrument met meer uitdaging nodig.

Dave loopt al tijden te zeuren dat hij op vioolles wil. Gisteren was er op de Kunstlinie een open dag.
Daar heeft hij de viool uitgeprobeerd en hij vond het prachtig. Terwijl Dave bij de violen bezig was was Eileen het lokaal van haar dwarsfluit juf ingestapt. De juf heeft vast de eerste drie grepen getekend en voorgedaan. Eenmaal thuis gekomen wist ze ze al uit haar hoofd. Vervolgens werd een blokfluit boek erbij gepakt en begon ze de eerste liedjes te spelen uit het boek.

Vanmiddag even snel aan Amy uitgelegd hoe je Mieke houd je vast en Liesje had een lammetje op het keyboard speelt. En zo is er vanmiddag een klein orkestje ontstaan. René op gitaar, ik op de blokfluit, Eileen op de dwarsfluit en Amy achter het keyboard.
Nu nog wachten tot Dave geplaatst wordt voor vioolles en dan kan hij over een tijdje ook meedoen.

Ik ben benieuwd hoe het ooit nog eens gaat klinken.

Rupsje Genoeg deel 2

Nog steeds is er geen beweging in de cocon. Daarom heb ik contact opgenomen met de Vlinderstichting. Ons nieuwe “huisdiertje” blijkt een bont schaapje te zijn. Op de site van de stichting staat voldoende informatie. En wat blijkt. Het gaat hier om een vlindersoort die als pop overwintert en kan dat meerdere winters doen…..hebben wij weer!

Rupsje Genoeg

Met het warme weer in juli hebben we ons zwembad maar weer eens van zolder gehaald.  Drie jaar geleden hebben we het gekregen maar zo’n groot ding met een inhoud van 4000 liter dat zet je niet “even” voor een paar dagen neer. Vorige week zaterdag zag Amy een beest in het water drijven en als ze dat ziet wordt het beestje er met het schepnet uit gevist. Maakt niet uit wat voor beest het is, zelfs wespen worden van een verdrinkingsdood gered. Terwijl ze bij het zwembad bezig was viel er een eng groot harig beest in het water. Het bleek een rups te zijn die dankbaar voor zijn redding al zijn pootjes om de rand van het schepnet had geslagen en niet meer los te krijgen was.

Nieuwe huisgenoten

Gisteren liep ik met onze dochters in de stad nog even te winkelen na de afsluiting van de muzieklessen van Eileen.
Zoals jullie misschien al weten hebben wij hier twee ratten en die zijn van Amy. Ik ben helemaal gek van ze en geef ook lekker veel aandacht.
Als we gaan winkelen kijken we vaak ook even bij de dieren. Ik liep er in de eerste instantie langs maar ineens werd mijn aandacht getrokken door twee mannetjes ratten. Een daarvan keek me aan met een blik van “koop mij.” Ze zagen er alle twee schattig uit.
Ik heb goed nagedacht, ik weet het verhaal over de broodfok en volgens mij ging het er bij deze ratten toch echt om om de kas te spekken maar ja, ze waren zo schattig. Omdat ze al wat ouder zijn gingen ze voor een zacht prijsje weg.
Ik met de meiden overlegd en die vonden dat we ze toch niet zomaar konden achter laten.
Ergens voel ik me toch wel schuldig, er zitten toch heel wat ratten in de opvang maar ik kon het gewoon niet laten.
Ik heb wat foto’s gemaakt. Kijk maar even mee:

Schoenen kopen

Wat voor de een een bijzonder leuke aangelegenheid is is voor de ander een regelrechte ramp.
Onze kinderen hebben allemaal smalle voeten. Amy onze oudste dochter valt nog mee maar de andere twee…….

Dave is uit logeren en aangezien het weer uitstekend is en dat ook nog even aanhoudt ga ik met de meiden naar de stad op zoek naar zomerschoenen.
Amy is bij de eerste schoenenwinkel al meteen geslaagd: een paar zomerschoentjes en sandalen. Eileen slaagt daar zowaar ook, het enige paar dat ze past valt in de smaak. Voor sandalen echter ziet ze niets naar haar zin.
We struinen alle schoenenwinkels in Almere af. De meeste winkels hebben helemaal niets voor smalle voetjes en als een winkel al iets heeft vindt zij het niet mooi. Tussendoor drinken en eten we iets bij een warenhuis.
Haar humeur daalt ondanks de warme buitentemperatuur tot onder het vriespunt.
Als we alle winkels hebben gehad gaan we naar huis. We zijn met de fiets en hebben zoals altijd hier in de polder dit keer de wind tegen. Iets wat nu niet bepaald een gunstige invloed heeft op het toch al slechte humeur van onze jongste reizigster.
Thuis gekomen stapt ze als een kleine donderwolk naar binnen. Ik heb ergens toch wel met haar te doen.

Dat wordt binnenkort toch een bezoekje brengen aan de schoenenwinkel waar we altijd slagen. Het is een eindje weg maar dan heb je ook wat. En meestal maken we er dan meteen een dagje uit van.

Verliefde pagegaai

Sinds kort kom ik een keer in de paar weken bij de vriendin van een meneer waar ik werk. Deze mevrouw heeft een papegaai. Een aantal maanden geleden logeerde dat beest al eens een keer bij die meneer. Ik heb hem (of haar) toen twee keer gezien (en gehoord). Het beest vraagt veel aandacht en ach ik klets wel, doe ik toch ook tegen onze huisdieren. Beestje vond dat blijkbaar erg leuk. Aaien deed ik maar niet, daar moest hij je toch wat beter voor kennen. En mijn vinger blootstellen aan een snavel waarmee ze met gemak een nootje kraken……nee toch maar niet. Het bleef dus bij kletsen.

Gewonde duif deel 2

Toen de kinderen vanochtend hoorden dat wij gisteren de duif hadden gevangen wilden ze meteen naar de schuur om naar de duif te kijken. Ik was nog maar net wakker. Gelukkig waren ze nog niet aangekleed. Dat moesten ze eerst doen, kon ik nog even wakker worden.

Gewonde duif

Vanmiddag zat er ineens een duif op onze schutting. En dat is toch wel bijzonder hier, want in onze nieuwbouwwijk zijn vogels nog een uitzondering. Het beest bleek bij nadere inspectie een postduif te zijn, gewond aan de hals. Duifje had daar denk ik last van, zat veel te pikken in zijn hals. Voor het arme beestje maar wat stukjes brood en een schaaltje water neergezet.