Waterbed

Het is vakantie en wij mochten vanochtend lekker lang uit onze kooi. Dit keer gingen wij niet meteen naar beneden maar nam Amy ons mee naar de slaapkamer van papa en mama. We zagen een groot bed en daar mochten we op spelen. Dat bed voelde raar aan, het was een beetje warm en het wiebelde als iemand bewoog. Dat noemen ze een waterbed. Gelukkig hielden we wel droge pootjes.

Papa en mama lagen nog in bed, wat een luilakken! We vonden dat gewiebel onder onze pootjes toch wel raar. Mama begreep ons en maakte een opening zodat we ons konden verstoppen onder haar dekbed. Dat was gaaf!!!!!!! Hoe verder we langs haar blote benen naar het voeteneind toekropen hoe donkerder het werd. We hebben heerlijk gespeeld en mama gekriebeld.

Daarna mochten we naar beneden. Nog even op de bank gespeeld. Daar was een soort huisje neergezet met een deurtje erin. Dat hebben we helemaal bekeken, van binnen en van buiten. Het blijkt een vervoersmand te zijn voor als we een keer naar de dierenarts toe moeten. Het is eigenlijk van de kat maar wij kunnen er, als we straks groter zijn, ook gebruik van maken. We hebben het goedgekeurd, veel beter als dat kleine bakje waar we in hebben gezeten toen we werden opgehaald om hier te komen wonen. We zijn inmiddels zo groot geworden dat we in dat kleine bakje last krijgen van claustrofobie.

Toen de kat weer naar binnen wilde moesten wij naar boven. We hebben een paar hapjes gegeten, hebben ons heerlijk gewassen en zijn lekker gaan liggen.

We willen graag nog een keer spelen in het waterbed.