Gevecht

Ik ben graag buiten. Gisteren rond etenstijd was ik lekker buiten. Ik was mij in de steeg uitgebreid aan het wassen. Ineens sprong de kater die mij wel vaker lastig valt bovenop mij. De vorige keren had ik alleen wat losse plukken haar en stonk ik naar urine. Als hij me te pakken neemt dan plast dat beest plast me helemaal onder. Dat schijnt gedrag te zijn die sommige niet geholpen dominante katers vertonen. Ik ben er maar vies van. Nu kwam ik er minder rooskleurig vanaf.

Thuis zat iedereen aan tafel te eten. Ineens zien ze de beruchte kater door de tuin schieten gevolgd door een luid gekrijs. Mama schoot meteen naar de voordeur, deed de voordeur open en ik kwam met een dikke staart meteen naar binnen. Ik had alleen zo’n pijn in mijn rechter voorpoot. Ik weigerde op mijn poot te staan. Dat kater verdween snel. Helaas weten we niet waar dat beest woont.
De hele avond heb ik veel gelegen en als ik liep dan deed ik dat op drie poten. De meiden hadden voor hun bed een opstapje gemaakt van kussens, heerlijk! Mijn pootje begon steeds dikker te worden.

Vanochtend was mijn pootje nog steeds dik en kon ik er nog steeds niet op staan. Ze hebben toch maar een afspraak bij de dierenarts gemaakt en daar kon ik vanmiddag terecht.
Ik lag lekker op het bed van Eileen en ineens kwamen ze met dat stomme kratje op de proppen. Ondanks mijn pijnlijke pootje bood ik nog wel verzet. Sinds ik voor een ontsteking aan mijn staart (gevolg van een beet tijdens een gevecht) behandeld moest worden heb ik een hekel aan dat ding, voor die tijd ging ik altijd zonder problemen voor mijn inentingen de krat in naar de dierenarts.
Bij de dierenarts was voor mij een kat in de behandelkamer die begon te schreeuwen, van schrik plaste ik op de handdoek in mijn kratje, stinken zeg….oeps sorry!

Toen ik aan de beurt was en de dierenarts mijn pootje zag zei hij meteen: “die is dik, dat doet zeer.” Kijk daar heb je wat aan, die begrijpt je tenminste! Hij zag meteen op welke plaats ik gebeten was door die …kater. Tsja de dierenarts liet ik wel naar mijn pootje kijken maar thuis mochten ze het niet doen, die hebben er toch geen verstand van. Ik heb antibiotica en pijnstillers via een injectie gekregen. Antibiotica kon ook per pilletje maar dan zou ik veertien dagen twee keer per dag zo’n pil moeten en dat gaat niet zo makkelijk bij mij. Voor thuis heb ik nog voor vijf dagen pijnstillers meegekregen, twee keer per dag een pilletje voor maximaal 5 dagen, kijken hoe dat gaat. Als ik even reken……dan had ik dus de eerste dagen vier keer per dag een pil gemoeten…….echt niet!

De pijnstiller deed prima werk. Na een uurtje kon ik er al weer aardig op staan en ’s-avonds wilde ik alweer naar buiten, maar dat mocht niet. De dierenarts raadde aan om mij toch wel even binnen te houden, ik vrees dat ik dat niet volhoud, ik glip er een keer gewoon uit.