Kennismaking met de poes

Gisterenavond werd onze kooi verschoond. We lagen heerlijk op de bovenste verdieping. Het traliegedeelte werd op bed neergezet en wij bleven heerlijk liggen. Tijdens de schoonmaakwerkzaamheden, waar wij tevreden naar lagen te kijken, kwam opeens Scardy binnen en wat deed Amy: ze tilde het beest op en liet ons zien. Je had die blik in die kattenogen moeten zien, slik. Het beest bleef ons een tijdje vanaf de arm van Amy aanstaren en besloot toen om ons van dichterbij te inspecteren.

Ze sprong op bed en liep om de kooi heen, wij lagen inmiddels in de hangmat stijf van angst tegen elkaar aan. Mama was bezig met de bak en Amy hield alles goed ik de gaten, maar toch. Normaal zien we het beest veilig vanuit onze kooi op de kast ergens ver onder ons op de grond en nu zoooooo dichtbij. Toen poes met haar pootjes tegen de tralies begon aan te meppen was voor Amy (eindelijk) de maat vol. Poes moest weg. Deur ging dicht. Toen de bak weer klaar was mochten wij uit de kooi, maar wij wilden niet meer. Die lucht van poes zat nog volop in onze neusjes. Er werd geprobeerd om ons uit de hangmat te pakken maar wij gaven niet mee. Uiteindelijk gaf ik me gewonnen, er werd een mouw van een badjas voor mijn neus gehouden en dat is wel erg verleidelijk. Tijger bleef nog even zitten maar liet zich uiteindelijk ook oppakken. Terwijl ik heerlijk over bed heen liep zat hij nog verstijfd van angst bij Amy op haar schouder. Zo stil blijft hij anders nooit zitten. Ze vonden het ergens wel leuk, konden ze hem lekker aaien, maar ook wel weer zielig.

Hij heeft ook nog een tijdje bij mamma op haar schouder gezeten en besloot toen dat het in haar t-shirt veiliger was. Daar kwam hij vervolgens niet meer uit. Hij is nog mee geweest naar beneden omdat mama even televisie ging kijken. Hij heeft heerlijk in haar t-shirt gelegen en af en toe even om zich heen gekeken. Ik ben lekker met de kinderen gaan spelen. Toen hij later terugkwam was ik toch wel blij. Samen zijn we wat gaan eten en lekker gaan slapen. Wat een avontuur.