Gewonde duif

Vanmiddag zat er ineens een duif op onze schutting. En dat is toch wel bijzonder hier, want in onze nieuwbouwwijk zijn vogels nog een uitzondering. Het beest bleek bij nadere inspectie een postduif te zijn, gewond aan de hals. Duifje had daar denk ik last van, zat veel te pikken in zijn hals. Voor het arme beestje maar wat stukjes brood en een schaaltje water neergezet.

De kinderen maakten zicht ongerust, hoe moest de duif nu de nacht doorbrengen?

Toen de kids in bed lagen deed ik een eerste poging om het beestje te vangen. Je kon heel dichtbij komen dus ik probeerde het met mijn handen te vangen…..mis.

Duif vloog weg naar de schutting van de buren, ik ging weer naar binnen en duif kwam weer terug. Ondertussen begon het buiten aardig te betrekken, regen op komst. Een tweede poging volgde, dit keer met een schepnetje van de kinderen. Dat is een klein ding dus erg veel vertrouwen had ik er niet in, en inderdaad ook deze poging liep op niets uit. Duif weer naar de buren, en kwam weer terug

Om half elf nog een poging gewaagd. René ging met een plaid in de steeg staan, achter de duif, ik probeerde de duif af te leiden met een stukje brood. Op het moment dat duifje niet achterom keek om te zien wat die kerel achter hem kwam doen zei ik zachtjes “nu”…. YES gelukt!

Maar waar laat je vervolgens een duif die in een groot plaid verstopt zit. René wilde hem in de schuur doen, maar wat doe je als het beest ontsnapt? Het toilet leek mij een beter idee. Weinig ruimte dus mocht het mis gaan dan kan je hem makkelijker pakken.

Terwijl ik duifje vasthield pakte René een boodschappenkratje met een schaaltje water en wat stukjes brood en een doos om erbovenop te zetten. Alles werd in het toilet gezet inclusief myself en de duif. Ik ging er maar even rustig bij zitten……begon te zoeken naar een begin van het plaid. Voorzichtig schoof ik het plaid omhoog en zag de achterkant van de duif. Ik heb hem met beide handen om de vleugels in het kratje getild maar toen moest er nog de doos bovenop. Met een hand heb ik vervolgens de vleugels tegen het lijfje aangedrukt en snel de doos erop gezet. Pfffff gelukt.

Wat moet je om dit tijdstip met een duif doen? Een mail gestuurd naar de postduivenvereniging Almere. Paar minuten later een mailtje terug….adres blijkt niet te kloppen, grrrrr. Dat wordt morgen bellen. Duif staat inmiddels in de schuur. Scardy heeft duif met veel belangstelling bekeken. Zo’n grote lekkere sappige duif in huis, njamie.

Wordt vervolgd.