Even voorstellen: Flo

Hallo,

Snif, snif, ik ben Flo het mannelijke konijn in dit huishouden. Ik kom uit het dierenasiel Almere. Ik woon alweer ruim twee jaar hier. Ik heb eerst in een kooi op zolder gewoond, aangezien het vrouwtje hooikoorts heeft kon ik niet in de kamer. Ik kwam van de binnenafdeling van het asiel en kon dus ook nog niet naar buiten. Omdat ik gevonden ben is mijn leeftijd niet precies bekend.

Aangezien ik geen mannelijk gedrag vertoonde werd ik nog jong ingeschat. Ik mocht elke dag heerlijk rondhuppelen op zolder maar niets was veilig voor mijn tanden. Ik knaagde overal aan, de plinten, het behang, zelfs aan de latjes van de bedbodem. De grenen lades onder het bed werden afgebakend. Ik hield ze wel bezig!

Na verloop van tijd kreeg ik wel wat mannelijk gedrag. Als ik los liep mocht de kat van mij niet op zolder komen, ik ging er grommend achteraan. Dat werd een beetje vervelend voor dat beest en ook op ander gebied leek het beter om me te laten helpen. Nou dat is toen gebeurd. Ik ging daarna nog steeds achter de kat aan hoor, maar niet meer zo fanatiek als eerst. De zolder bleef echter toch wel mijn plek.

Ik hou (nog steeds) van rommel. Hoe meer speelgoed er op de kinderkamer op de grond lag hoe beter en ach in al die tijd heb ik nog maar een barbieduimpje afgebeten, smaakte trouwens nergens naar!

Ik kreeg een metalen ren bij mijn hok. Daar kon ik dan zonder toezicht veilig in rondspringen. Toen ze dat ding net hadden gekocht moest het net er aan de bovenkant nog op. Ik in de ren (ik wilde meteen zien wat dat was), bazinnetje naar benden om het net te pakken…..ik eruit springen (dat ding is toch maar 60 cm hoog)…bazinnetje naar boven en ik liep op de overloop. Net aan de hoeken vastgemaakt. Ik weer erin…..de hoeken alleen waren niet voldoende voor mij hoor. Ik wrong mijn koppie er gewoon tussen en probeerde er alsnog uit te komen (ik ben niet voor een gat te vangen!), en dat lukte. Dus toen hebben ze met touw om de zoveel centimeter het allemaal vastgezet, balen! Toen heb ik maar besloten om op een goede dag gewoon een gat in de vloerbedekking te knagen. Ik ben een echte machoman dus ik schoof ook een beetje met de ren, daarom hebben ze stenen moeten gebruiken om de ren op zijn plaats te houden. Als er iemand thuis was mocht minimaal 1 uur per dag in de ren mits ik me gedroeg. Ik had een leuke bal, een oude handdoek en af en toe kieperen ze een doos krantenknipsels in de ren leeg. Alleen van dat laatste heb ik omdat ik teveel papiersnippers had gegeten een keer een kei van een verstopping gekregen dus dat doen ze niet meer. Met een goede behandeling van het bazinnetje was dat snel weer verholpen.

Als ze de klep aan de bovenkant van mijn kooi niet snel genoeg dicht deden sprong ik er gewoon uit. Ik ben door een mevrouw die in het asiel werkt dan wel vernoemd naar een tekenaar maar er schijnt een diersoort te zijn die ook aardig kan springen. Je spreekt het hetzelfde uit, maar schrijft het anders. Ze vonden hier de naam dus vanwege mijn springtalent ergens wel bij me passen dus ik heet nog steeds Flo.

Ik word liever niet opgetild. De kinderen hier kunnen dat al helemaal niet. Ik ben met mijn 2.5 kg natuurlijk geen dwergkonijn en je moet wel weten hoe je mij goed oppakt/vasthoudt.

Ik ben gek op andijvie, wortel/winterpeen en paprika. Dat krijg ik naast mijn gewone voer ook nog regelmatig. En paardebloemblad uit eigen tuin, njamie.

Vorig jaar zomer ben ik naar buiten verhuisd. Maar daar krijg je toch minder aandacht als binnen. Om te voorkomen dat ik in de winter aandacht tekort zou krijgen hebben ze in september een vriendinnetje voor me erbij genomen. Konijnen wonen nu eenmaal liever niet alleen. Dat is heel gezellig. Fanny zal jullie verder over ons vertellen.

Groetjes Flo

Opmerking van Saskia: later deze week worden er nog foto’s bij geplaatst.