Wiebeltje

Sinds 31 januari 2009 woon in samen met mijn broer Wall-e in Almere. Het was de bedoeling dat wij bij de oude mannen Muis en Tijger in de kooi kwamen. Omdat Tijger ons niet mocht is dit niet doorgegaan. Gelukkig mochten we hier wel blijven wonen. Eerst zaten we in een kleine kooi maar inmiddels wonen we samen in een mooie ruime kooi in de woonkamer. Muis en Tijger zijn naar de slaapkamer van Amy verhuisd. Dan ruiken we elkaar niet en kunnen we elkaar ook niet irriteren.

Wall-e

Ik ben geboren op 20 december 2008 bij een rattery. Samen met mijn broer Wiebeltje ben ik naar Almere verhuisd.
Omdat de introduktie met Muis en Tijger niet doorging en het niet leuk is als één van ons alleen achterblijft als de ander (over een hele lange tijd als we hoogbejaard zijn) dood gaat hebben ze hier besloten dat er nog een ratje bij ons in de kooi mocht komen wonen. Het liefst van onze eigen leeftijd.
Sinds 4 april woont een kleiner ratje bij ons. Mijn broer en ik vonden hem gelijk erg leuk. We hebben flink aan hem zitten snuffelen en zoals het hoort gaf hij daarbij nederige piepjes. Ja dat hoort zo, wij zijn natuurlijk toch een paar weekjes ouder. Dit was dus een introductie zoals het hoort. Is voor onze slaafjes na de vorige ervaring ook wel leuk om een keer mee te maken.
Mijn broer en ik zijn Siamese ratten. Ik heb een donkerder snuitje. Sommige vinden mij daarom mooier.
Jullie mogen zelf oordelen.

Puk

Ik ben Puk en woon met de broers Wiebeltje en Wall-e samen in een kooi. Mijn slaafjes kwamen mij samen met Wiebeltje en Wall-e ophalen bij de rattenopvang. Ik werd zo bij die vreemde ratten in de reismand gedaan, brrrr eng hoor! Gelukkig reageerde we goed op elkaar en zo konden we samen in de reismand op weg naar Almere.
Daar aangekomen stond de nieuwe kooi al klaar. De kooi was ook nieuw voor Wiebeltje en Wall-e dus dat was leuk. Met z’n drietjes hebben we alles onderzocht.
Ik ben de drukste van de drie, ze noemden me hier wel eens het ADHD-ertje.
Ik heb ook een beetje vreemde tik. Ik kan heel snel met mijn achterpootjes roffelen, net als een konijn met achterpoten kan stampen maar dan heel snel achter elkaar. De kooi trilt er dan helemaal van. Dat vinden ze hier maar vreemd maar één van mijn zusje deed dat ook zei de mevrouw van de opvang. Zal wel een familietik zijn. Dus behalve een ADHD-ertje noemen ze me ook wel een een raar konijn. Nou ze doen maar.
Ik ben een dumbo mink husky. Dumbo heeft te maken met mijn oorstand. Mijn oortjes staan niet op mijn hoofdje maar staan iets meer aan de zijkant. Mink is mijn kleur en husky is de tekening. Nu is het zo dat husky’s steeds lichter van kleur worden. Bij de één gaat dat sneller als bij de ander. Dus mochten jullie in de toekomst op een foto een lichte rat zien zonder siamese tekens (donker neusje, donkere oortjes, pootjes) dan zal ik dat wel zijn.

Nieuwe rittens

Sinds een paar weken wonen hier twee rittens in huis. Omdat ik niet een van de makkelijkste ben werden Muis en ik meegenomen bij het ophalen van die kleintjes.
Ik houd niet van kleintjes dus zodra de mogelijkheid zich voordeed legde ik er één op zijn rug om er direct een eind aan te maken, is niet moeilijk hoor je moet gewoon even hun keeltje doorbijten. Helaas werd ik meteen opgepakt door een vreemde mevrouw die ik vervolgens heel vuil aankeek, wat dacht ze wel. Ik werd meteen teruggezet in mijn reismand. Even later kwam Muis er weer gezellig bij. Helaas gingen die kleintjes ook mee. Saskia kreeg het advies om met de introductie te wachten tot de rittens ongeveer twaalf weken waren.

Eerst had ik geen last van ze want ze stonden boven. Ongeveer twee weken geleden zijn ze naar beneden verhuisd. Boven op onze kooi nog wel! Ook werden er steeds doekjes uitgewisseld. Saskia dacht nl. dat ik als ik aan hun luchtjes zou wennen misschien minder agressief zou reageren met de volgende introductiepoging. Maar man……. wat een lucht in mijn kooi. Daar was ik niet van gediend. Vorige week had ik het helemaal gehad. Toen Saskia weer met zo’n vies doekje aan kwam zetten probeerde ik haar te bijten. Toen dat niet lukte heb ik uit pure frustratie mijn broer even flink te pakken genomen. Die kroop vervolgens bang weg in een hoekje van de kooi. Hij vindt de kleintjes wel leuk, hij kroop zelfs af en toe via de buitenkant langs de tralies omhoog om even bij ze te kijken. Hij is niet goed wijs.

Door mijn gedrag heb ik het voor elkaar gekregen dat de hele introductie niet doorgaat. YES!!!
Ik blijf lekker samen met Muis en de kleintjes blijven bij elkaar. Dat wordt lekker rustig genieten van mijn oude dag. We worden nl. in mei toch al weer twee jaar.

Verhuizing

We wonen nu drie weken in Almere. Na eerst een tijdje bij Eileen op de slaapkamer te hebben gestaan zijn we gisteren naar de woonkamer verhuisd. We waren af en toe aan het niezen en dat wilde Saskia toch even wat beter in de gaten houden.
Er staat nu dus een heuze rattenflat in de woonkamer want we staan nu bovenop de kooi van Muis en Tijger.

Vanmiddag kreeg Wiebeltje een “niesaanval”, hij bleef even niezen. Het gevolg daarvan is dat we nu Bisolvon en Tussistin door ons drinkwater hebben en dat smaakt heel lekker. We hingen gelijk weer samen aan de fles.

Ondanks dat we elke dag doekjes van elkaar in de kooi krijgen zodat we aan elkaars lucht kunnen wennen egelen Tijger en Muis iedere keer dat ze ons luchtje ruiken.
Nu we bovenop hun kooi staan kunnen ze ons alleen maar meer ruiken. We hopen dat dat een goede uitwerking heeft.

In onze kooi zijn een paar leuke plekjes. We hebben een leuk stenen huisje met allerlei in- en uitgangen.

En behalve het houten huisje (zie vorig bericht) en het stenen huisje hebben we ook een heerlijk zacht hangmandje waar we heerlijk kunnen slapen.

We vinden het best gezellig om beneden te staan. Nog ongeveer drie weken en dan hoopt Saskia met een nieuwe introductie te kunnen beginnen.

Nieuwe inrichting

Sinds kort is in onze kooi het onderste losse tralieplateau vervangen door een hoekverdieping van Ferplast. Op het bovenste tralieplateau is nu we wat ouder en zwaarder zijn een handdoek neergelegd en dat vinden we heerlijk.

De handdoek ligt erg lekker, het is zacht en lekker warm zo met z’n tweetjes.

Vanavond zijn we gewogen. Ik weeg 740 gram en Tijger maar liefst 770 gram, hij heeft me eindelijk ingehaald. En twee van die zware jongens in een sputnik XL is evengoed wat krap bemeten.

We zijn geen nekhangers maar vinden het wel heerlijk om in shirts te hangen. Tijger kan daarin lekker blijven liggen, ik heb er na een tijdje genoeg van maar vind het wel lekker om af en toe lekker naast iemand te gaan liggen.

Huh….heb je haar weer met die camera, laat me toch met rust!!!!!!

Ik hoor ze (de dames dan) hier trouwens af en toe praten over uitbreiding, er is zelfs al een grotere kooi. Nou wij vermaken ons nog prima met z’n tweetjes hoor. Het schijnt zielig te zijn als één van ons overblijft als de ander dood gaat maar wij zijn nog lang niet van plan om hier te vertrekken. Saskia gaat zich de komende tijd oriënteren op het hoe, wat en wanneer.

Muis

Ontbijt

Als wij ’s-ochtends tijdens het ontbijt even uit de kooi mogen dan kunnen we het niet laten een paar hapjes mee te snoepen.

Oeps….gesnapt, nou ja dan maakt het ook niet meer uit, kijk even mee:

Ik (Muis) ben gek op boter en probeer altijd wat van het brood af te snoepen, soms kan dat niet omdat het al onder het beleg verstopt zit en dan moet ik iets anders verzinnen……

dan moet ik soms gewoon een duik in de botervloot nemen en proberen in een zo’n kort mogelijke tijd zoveel mogelijk boter te snoepen (gelukkig maar dat het Becel is en dat het niet te vaak gebeurt, je ziet ons nu van onze slechtste kant)

Tijger doet het vandaag iets rustiger aan en beperkt zich tot een paar hapjes brood, saai…

Muis

Spelen met kranten

Aangezien we het erg leuk vonden om met de kranten te spelen die op onze draadplateaus lagen zijn er een tijdje geleden hoekplateaus van Ferplast in onze kooi gekomen. Op het tralieplateau die nu nog in de kooi zit liggen er inmiddels handdoeken. We missen de kranten wel hoor, want daar konden we toch leuk mee spelen.

Zie hier wat er waar de kranten o.a. bleven.

Muis weet jij waar de krant gebleven is?

Ja hoor, hier in de hangmat. (Muis heeft de krant gewoon even door de buis de hangmat in getrokken)

Tijger