Nieuwe rittens

Sinds een paar weken wonen hier twee rittens in huis. Omdat ik niet een van de makkelijkste ben werden Muis en ik meegenomen bij het ophalen van die kleintjes.
Ik houd niet van kleintjes dus zodra de mogelijkheid zich voordeed legde ik er één op zijn rug om er direct een eind aan te maken, is niet moeilijk hoor je moet gewoon even hun keeltje doorbijten. Helaas werd ik meteen opgepakt door een vreemde mevrouw die ik vervolgens heel vuil aankeek, wat dacht ze wel. Ik werd meteen teruggezet in mijn reismand. Even later kwam Muis er weer gezellig bij. Helaas gingen die kleintjes ook mee. Saskia kreeg het advies om met de introductie te wachten tot de rittens ongeveer twaalf weken waren.

Eerst had ik geen last van ze want ze stonden boven. Ongeveer twee weken geleden zijn ze naar beneden verhuisd. Boven op onze kooi nog wel! Ook werden er steeds doekjes uitgewisseld. Saskia dacht nl. dat ik als ik aan hun luchtjes zou wennen misschien minder agressief zou reageren met de volgende introductiepoging. Maar man……. wat een lucht in mijn kooi. Daar was ik niet van gediend. Vorige week had ik het helemaal gehad. Toen Saskia weer met zo’n vies doekje aan kwam zetten probeerde ik haar te bijten. Toen dat niet lukte heb ik uit pure frustratie mijn broer even flink te pakken genomen. Die kroop vervolgens bang weg in een hoekje van de kooi. Hij vindt de kleintjes wel leuk, hij kroop zelfs af en toe via de buitenkant langs de tralies omhoog om even bij ze te kijken. Hij is niet goed wijs.

Door mijn gedrag heb ik het voor elkaar gekregen dat de hele introductie niet doorgaat. YES!!!
Ik blijf lekker samen met Muis en de kleintjes blijven bij elkaar. Dat wordt lekker rustig genieten van mijn oude dag. We worden nl. in mei toch al weer twee jaar.

Verhuizing

We wonen nu drie weken in Almere. Na eerst een tijdje bij Eileen op de slaapkamer te hebben gestaan zijn we gisteren naar de woonkamer verhuisd. We waren af en toe aan het niezen en dat wilde Saskia toch even wat beter in de gaten houden.
Er staat nu dus een heuze rattenflat in de woonkamer want we staan nu bovenop de kooi van Muis en Tijger.

Vanmiddag kreeg Wiebeltje een “niesaanval”, hij bleef even niezen. Het gevolg daarvan is dat we nu Bisolvon en Tussistin door ons drinkwater hebben en dat smaakt heel lekker. We hingen gelijk weer samen aan de fles.

Ondanks dat we elke dag doekjes van elkaar in de kooi krijgen zodat we aan elkaars lucht kunnen wennen egelen Tijger en Muis iedere keer dat ze ons luchtje ruiken.
Nu we bovenop hun kooi staan kunnen ze ons alleen maar meer ruiken. We hopen dat dat een goede uitwerking heeft.

In onze kooi zijn een paar leuke plekjes. We hebben een leuk stenen huisje met allerlei in- en uitgangen.

En behalve het houten huisje (zie vorig bericht) en het stenen huisje hebben we ook een heerlijk zacht hangmandje waar we heerlijk kunnen slapen.

We vinden het best gezellig om beneden te staan. Nog ongeveer drie weken en dan hoopt Saskia met een nieuwe introductie te kunnen beginnen.

Nieuwe inrichting

Sinds kort is in onze kooi het onderste losse tralieplateau vervangen door een hoekverdieping van Ferplast. Op het bovenste tralieplateau is nu we wat ouder en zwaarder zijn een handdoek neergelegd en dat vinden we heerlijk.

De handdoek ligt erg lekker, het is zacht en lekker warm zo met z’n tweetjes.

Vanavond zijn we gewogen. Ik weeg 740 gram en Tijger maar liefst 770 gram, hij heeft me eindelijk ingehaald. En twee van die zware jongens in een sputnik XL is evengoed wat krap bemeten.

We zijn geen nekhangers maar vinden het wel heerlijk om in shirts te hangen. Tijger kan daarin lekker blijven liggen, ik heb er na een tijdje genoeg van maar vind het wel lekker om af en toe lekker naast iemand te gaan liggen.

Huh….heb je haar weer met die camera, laat me toch met rust!!!!!!

Ik hoor ze (de dames dan) hier trouwens af en toe praten over uitbreiding, er is zelfs al een grotere kooi. Nou wij vermaken ons nog prima met z’n tweetjes hoor. Het schijnt zielig te zijn als één van ons overblijft als de ander dood gaat maar wij zijn nog lang niet van plan om hier te vertrekken. Saskia gaat zich de komende tijd oriënteren op het hoe, wat en wanneer.

Muis

Ontbijt

Als wij ’s-ochtends tijdens het ontbijt even uit de kooi mogen dan kunnen we het niet laten een paar hapjes mee te snoepen.

Oeps….gesnapt, nou ja dan maakt het ook niet meer uit, kijk even mee:

Ik (Muis) ben gek op boter en probeer altijd wat van het brood af te snoepen, soms kan dat niet omdat het al onder het beleg verstopt zit en dan moet ik iets anders verzinnen……

dan moet ik soms gewoon een duik in de botervloot nemen en proberen in een zo’n kort mogelijke tijd zoveel mogelijk boter te snoepen (gelukkig maar dat het Becel is en dat het niet te vaak gebeurt, je ziet ons nu van onze slechtste kant)

Tijger doet het vandaag iets rustiger aan en beperkt zich tot een paar hapjes brood, saai…

Muis

Spelen met kranten

Aangezien we het erg leuk vonden om met de kranten te spelen die op onze draadplateaus lagen zijn er een tijdje geleden hoekplateaus van Ferplast in onze kooi gekomen. Op het tralieplateau die nu nog in de kooi zit liggen er inmiddels handdoeken. We missen de kranten wel hoor, want daar konden we toch leuk mee spelen.

Zie hier wat er waar de kranten o.a. bleven.

Muis weet jij waar de krant gebleven is?

Ja hoor, hier in de hangmat. (Muis heeft de krant gewoon even door de buis de hangmat in getrokken)

Tijger

Introductie

Vandaag was de dag aangebroken dat we gingen verhuizen naar Almere. De mensen waren erg aardig. Ze hadden twee grote dikke ratten meegenomen met wie we gaan samenwonen. Karin (waar we in huis geboren zijn) zette Muis en Tijger op de stoel waar we eerst samen met onze kooigenootjes hadden rondgewandeld (gepoept en geplast). De luchtjes vonden de heren niet erg en daarom mochten wij na een paar minuten erbij.
Voordat we er erg in hadden werd een van ons zonder enige waarschuwing door Tijger op zijn rug geworpen. Voordat Tijger kon toeslaan pakte Karin hem snel beet want hij was van plan om ons om zeep te helpen, slik.
Nou ja, je kan zeggen wat je wilt maar hij doet zijn naam wel eer aan. We zijn nog even bij Muis gebleven en toen zijn we in ons vervoersbakje gegaan.
Er is wel afgesproken dat we voor een nieuwe introductiepoging 12 weken moeten zijn, dus voorlopig hebben we even rust.

Met z’n allen gingen we in de auto. Eenmaal in ons nieuwe huis aangekomen mochten we even op de bank spelen, dat was leuk! Er was een doosje, een wip en een tent en natuurlijk onze nieuwe slaafjes en dat zijn er veel, er wonen er hier vijf! Daarna mochten we in onze kooi. Dat was erg interessant, allemaal nieuwe en leuke dingetjes, lekker voer en water. We gingen als gekken door de kooi heen, ieder hoekje moest worden ontdekt. Toen we alles hadden gezien gingen we wat eten en drinken. En daarna…….hadden we helemaal geen slaap, we wilden onze kooi weer uit en wat denk je……het mocht.
Dus wij weer naar beneden op de bank, heerlijk gespeeld en geknuffeld. Maar toen moesten we toch echt onze kooi in. We werden weer in het vervoerbakje geplaatst maar ik (Wiebeltje) had nog helemaal geen zin dus ik maakte een paar keer een sprong omhoog en stootte steeds mijn hoofdje tegen de doorzichtige plastic deksel eps:

Ze hebben ons toen, heel ongezellig, alleen gelaten en toen zijn we toch maar gaan slapen en dat was eigenlijk best lekker.

Vanavond mogen we er weer even uit. Jippie!!!!!

Hier volgen een aantal foto’s:

Wall-e: Nog even bij Karin op de stoel.

Samen drinken in onze nieuwe kooi.

Wiebeltje: Eten doen we ieder op een eigen plekje.

(Wall-e)

Dit tentje is erg leuk. Omdat we al onze plasje en keuteltjes nog overal doen heeft Saskia het vachtje vervangen door een hempje. Dat heb ik er vervolgens meteen uitgewerkt en ben mij toen heerlijk gaan wassen in het “kale” tentje.

Na al die nieuwe dingen vielen we heerlijk in slaap.

Rot kat

Wij zijn niet bang voor de kat hier in huis.
Soms gaat ze op het randje van de kast naast onze kooi zitten. Zodra we haar zien dan gaan we meteen op haar af. We meppen met onze pootjes naar haar en maken een geluid wat nog het beste op het blazen van het kat lijkt. Soms heeft ze nog het lef om met haar pootje terug te slaan maar vaak druipt ze vanzelf na zoveel geweld van onze kant af.
YES!

Nieuwe dingen

Ik heb wat nieuwe dingen, leuk en minder leuk…..Ik ben gek op ogen en tenen (met of zonder sok) daar wordt enthousiast in gehapt.
Voor Saskia een geluk dat zij een bril draagt maar Dave en Eileen zijn al een keer de klos geweest met een hap in hun oog. Ze laten me nu maar niet meer aan hun gezicht snuffelen. En als wij los op de bank lopen dan halen ze snel hun voeten van de bank.

En dan nu het leuke: Soms hangt er een stukje van mijn staart buiten de kooi. Ik vind het heerlijk als ze dat masseren. Daar kan ik helemaal van liggen genieten.

Hier heb ik mijn oogjes nog open.

Muis komt op mijn tevreden geknars af en gaat gezellig naast mij liggen. Nu heb ik mijn oogjes al helemaal dicht, het is zo lekker.

Verder ben ik gek op Saskia. Als ik los op de bank loop en ik zie haar dan wil ik zo snel mogelijk naar haar toe. Zelfs als ik haar in de keuken hoor dan word ik al onrustig. Soms spring ik vanaf de bank gewoon naar haar toe terwijl ze nog naar mij onderweg is. Is ze niet naar mij onderweg maar naar iets anders dan heeft ze dus pech want ik moet en zal naar haar toe. Ook al zijn de kinderen dan op de bank, dat maakt mij niets uit. Afgelopen week leverde me dat Saskia een flinke kras op haar arm op, ze kon me maar net opvangen maar ik gleed wel een beetje weg. Dat vind ze en beetje maar ook wel ontzettend.